Ἰωάννης Β. Ἀρβανίτης

      Ὁ Ἰωάννης Ἀρβανίτης (γεν. 1961) εἶναι Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς τῆς Μουσικῆς τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας στὸ Τμήμα Μουσικών Σπουδῶν τοῦ Ἰονίου Πανεπιστημίου.

      Κατάγεται ἀπὸ τὴν Εὔβοια καὶ σπούδασε Φυσικὴ στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καὶ Βυζαντινὴ Μουσικὴ στὸ Ὠδεῖο Χαλκίδος μὲ τὸν Σπύρο Σιμιτζή καὶ στὴ Σχολὴ τοῦ Συλλόγου πρὸς Διάδοσιν τῆς Ἐθνικῆς Μουσικῆς μὲ τὸν Σίμωνα Καρά. Πῆρε Δίπλωμα Μουσικοδιδασκάλου ἀπὸ τὸ Ὠδεῖο «Νίκος Σκαλκώτας» μὲ τὸν Λυκοῦργο Ἀγγελόπουλο. Ἀσχολήθηκε ἀπὸ μικρὸς καὶ μὲ τὸ Δημοτικὸ τραγούδι καὶ παίζει ταμπουρά, οὔτι, θαμπούρα καὶ λαοῦτο, ἔχοντας συμμετάσχει σε πολλὲς συναυλίες ἑλληνικῆς παραδοσιακῆς και ἀνατολικῆς μουσικῆς.

      Ἔχει ψάλει σὲ διαφόρους Ναοὺς στὴ Χαλκίδα καὶ τὴν Ἀθήνα, καὶ προσκεκλημένος στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὴν Ἀμερική. Ἔχει συμμετάσχει ὡς σολίστας καὶ διευθυντὴς χοροῦ σὲ πολλὲς συναυλίες στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικὸ, μὲ χορωδίες ὅπως ἡ Cappella Romana καὶ τὸ Ensemble Organum. Εἶναι ἱδρυτὴς καὶ χοράρχης τοῦ Βυζαντινοῦ Χοροῦ «Ἁγιοπολίτης» ποὺ ἔχει δώσει συναυλίες στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικὸ καὶ ἔχει ψάλει σὲ διάφορες Ἀκολουθίες καὶ ἀγρυπνίες.

       Ἔχει διδάξει Βυζαντινὴ Μουσικὴ καὶ ταμπουρὰ στὸ Μουσικὸ Γυμνάσιο Παλλήνης, ἀπὸ τὴν πρώτη χρονιὰ λειτουργίας του, στὸ Δημοτικὸ Ὠδεῖο Πειραιᾶ καὶ στὸ Ὠδεῖο «Φίλιππος Νάκας». Δίδαξε ἐπίσης ἐπί 7 ἔτη (1994-2002) στὸ Τμῆμα Μουσικῶν Σπουδῶν τοῦ Ἰονίου Πανεπιστημίου. Τὸ 2010 ἔγινε Διδάκτωρ τοῦ Ἰονίου Πανεπιστημίου μὲ διατριβὴ μὲ θέμα τὸν ρυθμὸ τῶν παλαιῶν μελῶν μέσα ὰπὸ τὴν σύντομη ἑρμηνεία τῆς Παλαιᾶς σημειογραφίας, ἑρμηνεία  ποὺ ὁ ἴδιος ἀνεκάλυψε καὶ διετύπωσε.

      Κατὰ τὰ ἔτη 2014-2018 ἦταν ἀποσπασμένος στὸ Τμῆμα Χειρογράφων τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης, ἀσχολούμενος μὲ τὴν καταλογογράφηση καὶ μελέτη τῶν ἐκεῖ ἀποκειμένων μουσικῶν χειρογράφων. Γιὰ τρία ἔτη (2015-18) δίδαξε ἐπίσης στὸ Μεταπτυχιακὸ Πρόγραμμα Βυζαντινῆς Μουσικῆς τοῦ Τμήματος Μουσικῶν Σπουδῶν τοῦ Ἰονίου Πανεπιστημίου, καθὼς καὶ στὸ προπτυχιακὸ πρόγραμμα Ψαλτικῆς Τέχνης τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Παν/μίου Κύπρου (2020-23).

      Ἔχει ἐντρυφήσει ἰδιαιτέρως στὴν ἑρμηνεία τῆς παλαιᾶς σημειογραφίας, σὲ ὅλες της τὶς μορφὲς καὶ τὰ στάδια, καθὼς καὶ στὴν ἐν γένει θεωρία τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς, νεώτερης καὶ παλαιᾶς, καὶ ἔχει διδάξει σὲ ἀρκετὰ σχετικὰ σεμινάρια ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Ἑλλάδος. Ἔχει ἐξηγήσει πολλὰ μέλη ἀπὸ τὴν παλαιὰ στὴν ἐν χρήσει γραφὴ καὶ ἔχει καὶ ὁ ἴδιος μελοποιήσει πληθώρα μελῶν, τὰ ὁποῖα ψάλλονται ἤδη ἀπὸ πολλοὺς ψάλτες σὲ ὅλο τὸν Ὀρθόδοξο κόσμο.